Από καιρό ήθελα να ανεβάσω αυτά τα δύο video που είχα ανακαλύψει στο youtube γιατί δείχνουν κάποια σπάνια live ντοκουμέντα από δύο συγκλονιστικές underground μπάντες όπως οι Discordance Axis και οι Iron Monkey.
Το πρώτο είναι ένα ολόκληρο live show των Discordance Axis στο Worchester της Αμερικής πίσω στο 1999 και το δεύτερο είναι το κομμάτι Bad Year των Iron Monkey, live στο Dynamo festival, πάλι πίσω στο 1999.
Δυστυχώς καμία από τις δύο μπάντες δεν υπάρχουν πια γιατί οι μεν πρώτοι διάλεξαν διαφορετικά μουσικά μονοπάτια (στο ίδιο grindcore/hardcore ύφος ωστόσο), οι δε δεύτεροι διαλύθηκαν μετά το θάνατο του τραγουδιστή τους, Johny Morrow. R.Ι.P.
Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010
Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009
Τυφλή βία, ωμή βία, ανάλατη βία, βία γενικότερα
Προσπάθησα μάταια να κρατήσω την ψυχραιμία μου και να δω με μία πιο καθαρή ματιά όλα αυτά που γράφονται από επώνυμους (sic.) αλλά και ανώνυμους (sic. στο τετράγωνο) πολίτες για την "τρομοκρατία", για την βία που διασαλεύει την κοινωνική ειρήνη, για την καθημερινότητα μας που κινδυνεύει. Αυτή την τόσο πολύτιμη καθημερινότητα που θέλουμε να κρατήσουμε πάση θυσία γιατί την αγαπάμε όσο να' ναι. Έχουμε συνηθίσει μέσα στα σκατά και δεν θέλουμε να βγούμε γιατί πολύ απλά τα σκατά είμαστε εμείς και το περιεχόμενο του κεφαλιού μας.
Κοινωνική ειρήνη. Μεγάλη κουβέντα. Που ακριβώς έχουμε δει την κοινωνική ειρήνη σε αυτή τη τρύπα που ονομάζουμε χώρα από την εποχή των αρχαίων προγόνων μας (που είμαστε και τόσο περήφανοι για αυτούς)? Ο καθένας έχει φτιάξει μία φούσκα, την ονόμασε ζωή, και από εκεί και πέρα πορεύεται παράλληλα με τον έξω κόσμο. Έλα όμως που η ζωή είναι αυτά που συμβαίνουν έξω από την φούσκα.
Βία δεν είναι όταν πηγαίνεις στο ταχυδρομείο και ο υπάλληλος θα βάλει κάποιον μπροστά σου γιατί "είναι φίλος του" ενώ εσύ είσαι εκεί και βλέπεις? Βία δεν είναι να χρειαστείς την βοήθεια ενός γιατρού και να πρέπει να δώσεις φακελάκι ώστε να κάνει σωστά τη δουλειά του? Βία δεν είναι να έχεις παρκάρει το κωλάμαξο στη ράμπα για τους αναπήρους? Βία δεν είναι οι κάθε μορφής εξετάσεις σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης? Βία δεν είναι το να δουλεύεις 8-10-12 ώρες για τον κάθε κερατά και να αμοίβεσαι όσο και όποτε? Βία δεν ασκούμε σε κάθε μορφή διαπροσωπικής σχέσης όταν προσπαθούμε να εξουσιάσουμε τον συνάνθρωπο μας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο? Βία δεν είναι να καλείσαι να ψηφίσεις κάποιον κάθε 4 χρόνια, να μην το κάνεις και να κατηγορείσαι ως απολίτικο ων που δεν εξασκεί το δημοκρατικό του δικαίωμα? βία δεν είναι να εξαναγκάζεσαι να υπηρετήσεις έναν στρατό και μία πατρίδα που δεν σου λένε τίποτα? Βία δεν είναι όταν έχεις φτάσει 30 χρονών και πρέπει να απολογείσαι για το ότι δεν έχεις κάνει παιδιά, δεν έχεις παντρευτεί και δεν έχεις μία "καλή δουλειά"?
Μπορώ να συνεχίσω επ' άπειρων. Η κοινωνική ειρήνη είναι ένα τεράστιο παραμύθι. Δεν υπήρξε ποτέ και δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ. Τώρα το αν το βλέπει ο καθένας είναι καθαρά θέμα συνείδησης και το πέπλο που έχει δημιουργήσει γύρω από την ζωή του βάσει του οποίου όλα βαίνουν καλώς είναι ο μόνος τρόπος για να γλυτώσει από τις τύψεις.
Καληνύχτα μας
Κοινωνική ειρήνη. Μεγάλη κουβέντα. Που ακριβώς έχουμε δει την κοινωνική ειρήνη σε αυτή τη τρύπα που ονομάζουμε χώρα από την εποχή των αρχαίων προγόνων μας (που είμαστε και τόσο περήφανοι για αυτούς)? Ο καθένας έχει φτιάξει μία φούσκα, την ονόμασε ζωή, και από εκεί και πέρα πορεύεται παράλληλα με τον έξω κόσμο. Έλα όμως που η ζωή είναι αυτά που συμβαίνουν έξω από την φούσκα.
Βία δεν είναι όταν πηγαίνεις στο ταχυδρομείο και ο υπάλληλος θα βάλει κάποιον μπροστά σου γιατί "είναι φίλος του" ενώ εσύ είσαι εκεί και βλέπεις? Βία δεν είναι να χρειαστείς την βοήθεια ενός γιατρού και να πρέπει να δώσεις φακελάκι ώστε να κάνει σωστά τη δουλειά του? Βία δεν είναι να έχεις παρκάρει το κωλάμαξο στη ράμπα για τους αναπήρους? Βία δεν είναι οι κάθε μορφής εξετάσεις σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης? Βία δεν είναι το να δουλεύεις 8-10-12 ώρες για τον κάθε κερατά και να αμοίβεσαι όσο και όποτε? Βία δεν ασκούμε σε κάθε μορφή διαπροσωπικής σχέσης όταν προσπαθούμε να εξουσιάσουμε τον συνάνθρωπο μας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο? Βία δεν είναι να καλείσαι να ψηφίσεις κάποιον κάθε 4 χρόνια, να μην το κάνεις και να κατηγορείσαι ως απολίτικο ων που δεν εξασκεί το δημοκρατικό του δικαίωμα? βία δεν είναι να εξαναγκάζεσαι να υπηρετήσεις έναν στρατό και μία πατρίδα που δεν σου λένε τίποτα? Βία δεν είναι όταν έχεις φτάσει 30 χρονών και πρέπει να απολογείσαι για το ότι δεν έχεις κάνει παιδιά, δεν έχεις παντρευτεί και δεν έχεις μία "καλή δουλειά"?
Μπορώ να συνεχίσω επ' άπειρων. Η κοινωνική ειρήνη είναι ένα τεράστιο παραμύθι. Δεν υπήρξε ποτέ και δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ. Τώρα το αν το βλέπει ο καθένας είναι καθαρά θέμα συνείδησης και το πέπλο που έχει δημιουργήσει γύρω από την ζωή του βάσει του οποίου όλα βαίνουν καλώς είναι ο μόνος τρόπος για να γλυτώσει από τις τύψεις.
Καληνύχτα μας
Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009
Ναι υπάρχει και αυτό το ποδόσφαιρο!!
Έχω παλέψει πάρα πολύ ώστε να μην γράψω κάτι ποδοσφαιρικό-καφενειακό-οπαδικό στο blog και μέχρι τώρα τα είχα καταφέρει. Αλλά μόλις έπεσε στην αντίληψη μου το παρακάτω βίντεο δεν μπορώ παρά να μην το μοιραστώ μαζί σας.
Βρήκαμε τον γυναικείο Γιώργο Ανατολάκη, την πιο θηλυκή πλευρά του Marco Materazzi. Η κοπέλα είναι μία μικρή θεότητα. Όλα τα στιγμιότυπα είναι από τον ίδιο αγώνα. ENJOY
Βρήκαμε τον γυναικείο Γιώργο Ανατολάκη, την πιο θηλυκή πλευρά του Marco Materazzi. Η κοπέλα είναι μία μικρή θεότητα. Όλα τα στιγμιότυπα είναι από τον ίδιο αγώνα. ENJOY
Δευτέρα, 09 Νοεμβρίου 2009
Καμία διαπραγμάτευση για τις ζωές μας
Αφορμή για να βγω από τον συγγραφικό μου λήθαργο ήταν δύο ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας.
Με κλεισμένο ένα μήνα διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ δεν σταματούν να μας δίνουν έναυσμα για να ασχολούμαστε μαζί τους. Όπως διαβάζουμε στην Καθημερινή της Κυριακής (link) ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. δήλωσε πως δεν διαπραγματεύεται με κανέναν τη νομιμότητα στην περιοχή των Εξαρχείων. Και άλλα πολλά. Για τις καθαρίστριες που έχασαν την δουλειά τους σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας λόγω των γεγονότων του Δεκεμβρίου(!), για την Παγανή, για τους μετανάστες γενικότερα, για την Κούνεβα κτλ.
Πρέπει να πω ότι με ενθουσιάζουν πάρα πολύ αυτές οι μεγαλόστομες δηλώσεις. Με διασκεδάζουν όσο να' ναι. Και κάνουν την συζήτηση που είχαμε την περασμένη Κυριακή με τους υπόλοιπους Fantastic 4 για όλα αυτά που συμβαίνουν στο κέντρο ακόμα πιο επίκαιρη. Σε κάποιο σημείο της συνέντευξης μάλιστα λέει πως με όλα αυτά που κάνουν οι δήθεν αντιεξουσιαστές, έχουν δημιουργήσει μεγάλο κοινωνικό ρεύμα εναντίων τους. Εγώ θέλω να θυμίσω στον κύριο υπουργό την αντίδραση των κατοίκων της Νίκαιας στα πρόσφατα γεγονότα που ακολούθησαν την πορεία για τον θάνατο του Καμράν Ατίφ. Θα είχε εκπλαγεί από το μεγάλο "αντι-αντιεξουσιαστικό" ρεύμα...
Το δεύτερο φανταστικό θέμα (και το φανταστικό δεν το γράφω με καμία ειρωνική διάθεση) έρχεται από το Ε της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας και από την δημοσιογράφο Χριστίνα Πάντζου (link). Το άρθρο αφορά την μεγαλύτερη νεοφασιστική γκρούπα της Ιταλίας την Κάζα Πάουντ, τις δραστηριότητες και τις σχέσεις του πρωθυπουργού της Ιταλίας, του σεβασμιότατου, κου Μπερλουσκόνι με τις νεοφασιστικές ομάδες.
Είναι ένα άρθρο που δίνει τροφή για σκέψη, προβληματισμό αλλά και περαιτέρω έρευνα πάνω στο ζήτημα της αναβίωσης του φασισμού στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα (πως θα μπορούσαμε να λείπουμε από μία τέτοια λίστα).
Υ.Γ. Είχα πολύ καιρό να γράψω κείμενο αλλά όπως θα καταλάβετε από την παρακάτω φωτό ήμουν πάρα πολύ απασχολημένος...
Με κλεισμένο ένα μήνα διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ δεν σταματούν να μας δίνουν έναυσμα για να ασχολούμαστε μαζί τους. Όπως διαβάζουμε στην Καθημερινή της Κυριακής (link) ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. δήλωσε πως δεν διαπραγματεύεται με κανέναν τη νομιμότητα στην περιοχή των Εξαρχείων. Και άλλα πολλά. Για τις καθαρίστριες που έχασαν την δουλειά τους σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας λόγω των γεγονότων του Δεκεμβρίου(!), για την Παγανή, για τους μετανάστες γενικότερα, για την Κούνεβα κτλ.
Πρέπει να πω ότι με ενθουσιάζουν πάρα πολύ αυτές οι μεγαλόστομες δηλώσεις. Με διασκεδάζουν όσο να' ναι. Και κάνουν την συζήτηση που είχαμε την περασμένη Κυριακή με τους υπόλοιπους Fantastic 4 για όλα αυτά που συμβαίνουν στο κέντρο ακόμα πιο επίκαιρη. Σε κάποιο σημείο της συνέντευξης μάλιστα λέει πως με όλα αυτά που κάνουν οι δήθεν αντιεξουσιαστές, έχουν δημιουργήσει μεγάλο κοινωνικό ρεύμα εναντίων τους. Εγώ θέλω να θυμίσω στον κύριο υπουργό την αντίδραση των κατοίκων της Νίκαιας στα πρόσφατα γεγονότα που ακολούθησαν την πορεία για τον θάνατο του Καμράν Ατίφ. Θα είχε εκπλαγεί από το μεγάλο "αντι-αντιεξουσιαστικό" ρεύμα...
Το δεύτερο φανταστικό θέμα (και το φανταστικό δεν το γράφω με καμία ειρωνική διάθεση) έρχεται από το Ε της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας και από την δημοσιογράφο Χριστίνα Πάντζου (link). Το άρθρο αφορά την μεγαλύτερη νεοφασιστική γκρούπα της Ιταλίας την Κάζα Πάουντ, τις δραστηριότητες και τις σχέσεις του πρωθυπουργού της Ιταλίας, του σεβασμιότατου, κου Μπερλουσκόνι με τις νεοφασιστικές ομάδες.
Είναι ένα άρθρο που δίνει τροφή για σκέψη, προβληματισμό αλλά και περαιτέρω έρευνα πάνω στο ζήτημα της αναβίωσης του φασισμού στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα (πως θα μπορούσαμε να λείπουμε από μία τέτοια λίστα).
Υ.Γ. Είχα πολύ καιρό να γράψω κείμενο αλλά όπως θα καταλάβετε από την παρακάτω φωτό ήμουν πάρα πολύ απασχολημένος...
Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009
Freequency at last!
Πραγματική συζήτηση μεταξύ δύο επιφανών παραγωγών του Freequency:
"Μαλάκα καλά πήγε η εκπομπή σήμερα"
"Ναι ρε και μάθαμε και τις στάθμες στα μικρόφωνα και πως να μην σκοτώνουμε τα κομμάτια. Όλα κομπλέ"
"Έχουμε όμως πολλά να κάνουμε μέχρι τη Πέμπτη"
"Εντάξει ρε. Όλα θα γίνουν εδώ εκπέμπουμε. Τα υπόλοιπα δεν θα κάνουμε?"
"Να σου πω. Την Πέμπτη πρέπει να πούμε στο Βάγια να έρθει με αμάξι γιατί κάπως πρέπει να γυρίσουμε."
"Κοίτα εγώ σκέφτομαι να πάρω το sleeping bag μαζί μήπως την πέσω στο σταθμό"
"Μαλάκα πρέπει να πάρουμε και πολλά ποτά! Να τα χρεώσουμε στο σταθμό?"
"ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ!!!!"
Όπως καταλαβαίνετε η στιγμή μας έφτασε. Πέμπτη βράδυ 00:01 όλοι συντονιζόμαστε στο Freequency για την εορταστική μας εκπομπή.
Και να είστε σίγουροι ότι θα είμαστε εκεί σταθεροί για όσο μας κρατάνε τα πόδια μας και η μουσική δεν τελειώνει.
Τα ξαναλέμε στον αέρα.
Υ.Γ. Γιώργο Τριανταφυλλάκο χωρίς εσένα ο Freequency μάλλον θα ήταν μία ακόμη ιδέα κάποιον παιδιών που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε....
"Μαλάκα καλά πήγε η εκπομπή σήμερα"
"Ναι ρε και μάθαμε και τις στάθμες στα μικρόφωνα και πως να μην σκοτώνουμε τα κομμάτια. Όλα κομπλέ"
"Έχουμε όμως πολλά να κάνουμε μέχρι τη Πέμπτη"
"Εντάξει ρε. Όλα θα γίνουν εδώ εκπέμπουμε. Τα υπόλοιπα δεν θα κάνουμε?"
"Να σου πω. Την Πέμπτη πρέπει να πούμε στο Βάγια να έρθει με αμάξι γιατί κάπως πρέπει να γυρίσουμε."
"Κοίτα εγώ σκέφτομαι να πάρω το sleeping bag μαζί μήπως την πέσω στο σταθμό"
"Μαλάκα πρέπει να πάρουμε και πολλά ποτά! Να τα χρεώσουμε στο σταθμό?"
"ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ!!!!"
Όπως καταλαβαίνετε η στιγμή μας έφτασε. Πέμπτη βράδυ 00:01 όλοι συντονιζόμαστε στο Freequency για την εορταστική μας εκπομπή.
Και να είστε σίγουροι ότι θα είμαστε εκεί σταθεροί για όσο μας κρατάνε τα πόδια μας και η μουσική δεν τελειώνει.
Τα ξαναλέμε στον αέρα.
Υ.Γ. Γιώργο Τριανταφυλλάκο χωρίς εσένα ο Freequency μάλλον θα ήταν μία ακόμη ιδέα κάποιον παιδιών που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε....
Τετάρτη, 07 Οκτωβρίου 2009
FUCKING MELVINS!!!!!!
ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ, ΠΟΛΥΘΡΟΝΕΣ, ΝΤΙΒΑΝΙΑ, ΣΚΑΜΠΟ, ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΚΑΙ ΞΕΚΟΥΒΑΛΑΤΕ...
ΟΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟΙ, ΟΙ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΥΣ, MELVINS, ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΙΣ 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ!! ΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ, KING BUZZO, ME THN LARGER THAN LIFE ΑΦΑΝΑ ΤΟΥ, ΚΑΙ Η ΤΡΕΛΟΠΑΡΕΑ ΘΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΟΥΝ.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΙΞΟΥΝ, ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΚΤΛ. ΑΝΑΜΕΙΝΑΤΕ.
Παρασκευή, 02 Οκτωβρίου 2009
Σημάδια των καιρών
Γνώριμες διαδρομές. Καθημερινές. Λιγότερο ή περισσότερο ευχάριστες. Το θέμα είναι ότι γίνονται. Και γίνονται συνεχώς και αδιαλείπτως. Από το σπίτι για την δουλειά, από την δουλειά για την "θάλασσα μας", από το σπίτι για την "θάλασσα μας", από το σπίτι για την "ελεύθερη συχνότητα", από τον υπολογιστή στο ίντερνετ, από τον υπολογιστή στην τηλεόραση. Από κάπου προς κάπου. Όλα συμπλέκονται.
Τα πρόσωπα επίσης είναι γνώριμα. Οι σκέψεις το ίδιο. Οι απόψεις διαμορφώνονται. Τα πρόσωπα όμως είναι όντως τόσο γνώριμα? Οι σκέψεις? Τελικά είναι πολύ σημαντικό να συζητάς. Καταλαβαίνεις πολλά. Ακόμα και αν ανακυκλώνεσαι. Ποτέ δεν ανακυκλώνεσαι. Πάντα κάτι βγαίνει. Από την απόλυτη απογοήτευση για την απάθεια αυτών που συνδιαλέγεσαι μέχρι την αισιοδοξία ότι δεν είσαι μόνο εσύ "ο τρελός του χωριού".
Οι διαδρομές γίνονται για κάποιο λόγο. Κάποιοι μπορεί να ενδιαφέρονται για τον τελικό προορισμό (sic.), κάποιοι για την διαδρομή αυτή καθεαυτή (sic. στο τετράγωνο). Η δεύτερη κατηγορία είναι κατά βάση πιο δυστυχισμένη. Γιατί πολύ απλά την ενδιαφέρει η ζωή σε καθημερινό επίπεδο. Πως να την ζει. Και όχι πως θα την αφήνει να περνάει από πάνω της. Με όλα αυτά που περικλείει η έννοια "ζωή" και "καθημερινότητα".
Όπως λέει και ο μεγάλος Gregory House: "'Ολοι είμαστε δυστυχισμένοι. Απλά παλεύουμε να μετριάσουμε αυτή τη δυστυχία".
Εξαιρετικά αφιερωμένο στους άλλους δύο τρελούς του χωριού, τον Kell)) και τον Ανδρέα Β. Παιδιά ευχαριστώ...
Υ.Γ. Και επειδή την Κυριακή έχουμε εκλογές με ότι αυτό συνεπάγεται θα μεταφέρω λίγα λόγια του τραγουδιστή των International Noise Conspirancy, Dennis Lyxzen τα οποία με καλύπτουν πλήρως:
"Όσοι ισχυρίζονται πως ο καπιταλισμός είναι μία πραγματικότητα μη αναστρέψιμη και πως ο στόχος μας θα πρέπει να είναι η "βελτίωση" του συστήματος αγνοούν πως λειτουργεί ο καπιταλισμός. Η φτώχεια, η ανεργία, οι απολύσεις δεν οφείλονται στη "δυσλειτουργία" του καπιταλισμού, αλλά στο ότι αυτό είναι ο καπιταλισμός, έτσι ακριβώς λειτουργεί. Δεν μπορείς να διορθώσεις αυτά τα "λάθη", γιατί χωρίς αυτά δεν έχουμε καπιταλισμό. Για αυτό πιστεύω ότι ο μόνος τρόπος να διορθώσουμε αυτή τη κατάσταση είναι η συνεχής αντικαπιταλιστική και αντικαθεστωτική δράση"
Τα πρόσωπα επίσης είναι γνώριμα. Οι σκέψεις το ίδιο. Οι απόψεις διαμορφώνονται. Τα πρόσωπα όμως είναι όντως τόσο γνώριμα? Οι σκέψεις? Τελικά είναι πολύ σημαντικό να συζητάς. Καταλαβαίνεις πολλά. Ακόμα και αν ανακυκλώνεσαι. Ποτέ δεν ανακυκλώνεσαι. Πάντα κάτι βγαίνει. Από την απόλυτη απογοήτευση για την απάθεια αυτών που συνδιαλέγεσαι μέχρι την αισιοδοξία ότι δεν είσαι μόνο εσύ "ο τρελός του χωριού".
Οι διαδρομές γίνονται για κάποιο λόγο. Κάποιοι μπορεί να ενδιαφέρονται για τον τελικό προορισμό (sic.), κάποιοι για την διαδρομή αυτή καθεαυτή (sic. στο τετράγωνο). Η δεύτερη κατηγορία είναι κατά βάση πιο δυστυχισμένη. Γιατί πολύ απλά την ενδιαφέρει η ζωή σε καθημερινό επίπεδο. Πως να την ζει. Και όχι πως θα την αφήνει να περνάει από πάνω της. Με όλα αυτά που περικλείει η έννοια "ζωή" και "καθημερινότητα".
Όπως λέει και ο μεγάλος Gregory House: "'Ολοι είμαστε δυστυχισμένοι. Απλά παλεύουμε να μετριάσουμε αυτή τη δυστυχία".
Εξαιρετικά αφιερωμένο στους άλλους δύο τρελούς του χωριού, τον Kell)) και τον Ανδρέα Β. Παιδιά ευχαριστώ...
Υ.Γ. Και επειδή την Κυριακή έχουμε εκλογές με ότι αυτό συνεπάγεται θα μεταφέρω λίγα λόγια του τραγουδιστή των International Noise Conspirancy, Dennis Lyxzen τα οποία με καλύπτουν πλήρως:
"Όσοι ισχυρίζονται πως ο καπιταλισμός είναι μία πραγματικότητα μη αναστρέψιμη και πως ο στόχος μας θα πρέπει να είναι η "βελτίωση" του συστήματος αγνοούν πως λειτουργεί ο καπιταλισμός. Η φτώχεια, η ανεργία, οι απολύσεις δεν οφείλονται στη "δυσλειτουργία" του καπιταλισμού, αλλά στο ότι αυτό είναι ο καπιταλισμός, έτσι ακριβώς λειτουργεί. Δεν μπορείς να διορθώσεις αυτά τα "λάθη", γιατί χωρίς αυτά δεν έχουμε καπιταλισμό. Για αυτό πιστεύω ότι ο μόνος τρόπος να διορθώσουμε αυτή τη κατάσταση είναι η συνεχής αντικαπιταλιστική και αντικαθεστωτική δράση"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
