Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011

Σε Σκοτεινά και Ανήλιαγα Υπόγεια..

Βγάζοντας το τελευταίο Winston (χμχμχμ μαύρη διαφήμιση) από το πακέτο και πριν από αυτή τη μαγική ώρα που κοιμάσαι το βράδυ και όλα δια μαγείας σβήνουν απο τον εγκέφαλο, λέω να ακούσω για ν-ιοστή φορά το Four Wall Freedom των Ruined Families και το Remnants των Sarabante. Καπάκι. Μόνο έτσι γίνονται αυτές οι δουλειές. Οι συγκεκριμένες κυκλοφορίες είναι ό,τι (ναι με τόνο και κόμμα!) καλύτερο έχει να επιδείξει το εγχώριο underground εδώ και πολύ καιρό. Μιλάμε για τόσο κρίσιμους δίσκους που με ώθησαν να μοιραστώ (αναγνώστη μην κάνεις την πάπια) τις σκέψεις μου για τρεις ηρωικές μπάντες που αποτελούν και εμφανείς επιρροές των Ruined Families και Sarabante (μαζί με Cursed και Tragedy). Ή τουλάχιστον αυτό εκλαμβάνω εγώ από την μουσική τους και την γενικότερη στάση απέναντι στην τέχνη τους.

Αναφέρομαι στους Catharsis τους Requiem και τους Zegota. Τα τρία αυτά συγκροτήματα κινούνται (ή κινούνταν γιατί οι 2 πρώτοι δεν υπάρχουν πλέον) αυστηρά σε underground πλαίσια και μουσικά σε hardcore ύφος με post hardcore ψήγματα και grind τσίτες. Όλες οι κυκλοφορίες τους είναι αυτοχρηματοδοτούμενες και διανέμονται (κυρίως) από την αναρχική κολεκτίβα CrimethInc (όποιος ψήνεται να ψαχτεί περισσότερο υπάρχει link στη λίστα). Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Οι Catharsis δημιουργήθηκαν το 1994 στο Chapel Hill της Νότιας Καρολίνας των Η.Π.Α. Η στάση τους ήταν πάντα εντελώς αντισυμβατική και πολιτικά δραστηριοποιούνταν στον αναρχικό χώρο. Κάτι που δεν έκρυψαν ποτέ. Ούτε στα live τους, ούτε στους στίχους τους. Ζούσαν σε καταλήψεις και ήταν ενεργά μέλη του ελευθεριακού κινήματος στην Αμερική. Η πρώτη τους δουλειά ήταν ένα 7'' με τίτλο We Were Sweating While They Slept πίσω στο 1995. Το μεγάλο μπαμ έγινε με τους 2 και μοναδικούς ολοκληρωμένους τους δίσκους, το Samsara (1997) και το Passion (1999). Στο μεταξύ κυκλοφόρησαν και 2 split με Gehenna και Newspeak αντίστοιχα. Η τελευταία τους δουλειά ήταν ένα split με Newborn το 2001. Τα artwork και οι στίχοι είναι πραγματικά μνημεία της μουσικής γενικότερα, όχι μόνο των ιδιωμάτων που κινούνταν. Συγκρότημα που πραγματικά σε έκανε να πιστέψεις ότι η "επανάσταση θα έρθει από το underground".

Οι Requiem δημιουργήθηκαν από πρώην μέλη των Catharsis κυκλοφορώντας τον ένα και μοναδικό τους δίσκο, το Storm Heaven, το 2005. Μουσικά κινούνται σε πιο punk/hardcore μονοπάτια, που είναι όμως με τέτοιο τρόπο παιγμένα που δίνουν την εντύπωση ότι έχουν πέσει μέσα στην κατσαρόλα με την έμπνευση και δεν πρόκειται να βγουν ποτέ. Μουσική καθαρά συναισθηματική που φτύνει στα μούτρα τον σύγχρονο τρόπο ζωής και δείχνει μια οπτική αυτής της τελευταίας, τόσο σκληρή και ταυτόχρονα τόσο ελκυστική. Πλέον τα μέλη των Requiem δραστηριοποιούνται ως From The Depths κυκλοφορόντας, το 2008, το φανταστικό Germinate. Τσεκάρετε όπως-και-δήποτε.

Οι Zegota είναι η τρίτη μπάντα και η πιο μουλτικάλτσουρ από τις άλλες δύο αφού τα μέλη τους ζουν, παίζουν μουσική, παίζουν ξύλο με μπάτσους στα παρακάτω μέρη του κόσμου: Greensboro, Durham, Stockholm, North Carolina. Όπως επίσης είναι και η πιο διαφορετική μουσικά καθώς πέρα από τις hardcore βάσεις, υπάρχουν άπειρα post σημεία στην μουσική τους. Το πρώτο τους πόνημα ήταν το Movement In The Music (1999) που περιλαμβάνει την ΚΟΡΥΦΑΊΑ κομματάρα Bike Song. Μετά ακολούθησαν άλλοι δύο δίσκοι, το Namasté (2001) και το Reclaim! (2004) και κάπου εκεί χάθηκαν τα ίχνη τους. Στο Reclaim! φαίνεται ξεκάθαρα η στροφή της μπάντας σε πιο μακρόσυρτα και ανοιχτά ηχοτοπία.

Με μία μικρή ψαχτική στο ίντερνετ θα βρείτε σχεδόν όλη τη δισκογραφία των ηρωικών αυτών συγκροτημάτων. Και μιας και είπα ηρωικών να δηλώσω και πόσο ηρωικά μαλάκας είμαι που δεν πήγα στο live των Requiem και των Zegota στο Καταραμένο Σύνδρομο το 2005. Ιστορική συναυλία.

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011

Ω, Πέτσα Όμορφη

Οκ. Είσαι ένας μικρός μπάμπουρας από την μουντή και ξενέρωτη Αγγλία. Από το Βορρά κιόλας. Κάποια στιγμή στην ζωή σου τρως ένα φλάς ότι θές να γίνεις καλλιτέχνης. Μαζί και άλλοι. Αρκετοί για να φτιάξετε τρεις μπάντες. Και τις φτιάχνετε. Και είστε και πάρα πολύ επιτυχημένοι. Περιοδείες, χιλιάδες πουλημένα αντίτυπα, φανς ανά την υφήλιο.

Κάπου εκεί στα mid 90s early 00s οι 2 από τους 3 τρώτε άλλο ένα φλας και από καταξιωμένοι καλλιτέχνες, γίνεστε καρικατούρες. Σκατόμορφες καρικατούρες. Απαράδεκτοι δίσκοι ή έστω δίσκοι με εντελώς διαφορετικό προσανατολισμό που πιάνουν και το κοινό του ΜΑD. και ολίγο από ατμόσφαιρα. Και ολίγο από indie. Και ολίγη μαλακία με άφθονο πουθενέιτορ.

Οι μεν πρώτοι ξανάφησαν τα μαλλιά τους και έγιναν πλεξούδες, έκαναν άλλη μία στροφή 180 μοιρών και επανήλθαν. Ευτυχώς. Εσύ μικρέ μπάμπουρα από το Liverpool γιατί μας ταλαιπωρείς έτσι? Ειδικά εντώ στο Ελλάντα σου έχουμε φερθεί σπαθί. Δηλαδή δεν μας φτάνει η ομόνυμη ομάδα που κάθε χρόνο πάει από το κακό στο χειρότερο. Δεν μας φτάνει ο Sotis που δεν γυρνάει στην ομάδα της καρδιάς του για να παίζει ακόμα στο κωλολίμανο, πρέπει να έχουμε και εσένα και τις "καλλιτεχνικές σου αναλαμπές"?

Οκ. Την καριέρα σου ξέχασε την. Εμείς το έχουμε κάνει εδώ και καιρό. Αλλά τα ίδια σου τα αριστουργήματα γιατί τα βιάζεις με αυτό το τρόπο? Έλεος. Ναι μιλάω για τους Anathema και το νέο τους (παίζει να είναι το 500ο στην πορεία τους) δίσκο με επανεκτελέσεις παλιών τους κομματιών. Falling Deeper exactly. ANATHEMA MARANATHA δηλαδή.

Το κακό είναι πως δεν ήταν η μόνη απογοήτευση αυτόν το χρόνο:

Yob - Atma: Κατώτερο των προσδοκιών
Corrupted - Garten Der Unbewusstheit: Άλλοι Corrupted. Αλλά όχι με την καλή έννοια.
Primordial - Redemption At The Puritans Hand: Τα έχουν ξαναπαίξει.
As We Fight/The Psyke Project - Ebola Split: Χμ..
Morbid Angel - Illud Divinum Insanus: Νταξ'. Για το πούτσο.
The Ocean - Anthropocentric/Heliocentric: Μετριότατο
Harvey Milk - A Small Turn of Human Kindness: Τι φωνάζεις μωρέ μαλάκα στο μικρόφωνο?
Lucky Funeral - The Dirty History of Mankind: Μπα..
Ulver - War Of The Roses: Love it or hate it. Μάλλον hate it
Virus - The Agent That Shapes The Desert: Μπα ούτε αυτό
Boris - Attention Please: ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ

Υπήρχαν όμως και κρίσιμοι δίσκοι

Rotten Sound - Cursed 
Ruined Families - Four Wall Freedom
Sarabante - Remnants
Oathbreaker - Mælstrøm
Planks - Solicit To Fall 
Dephosphorus - Axiom
Keitzer - Descend Into Heresy
Lock Up - Necropolis Transparent
Primate - Draw Back a Stump [EP]
Trap Them - Darker Handcraft
Today Is The Day - Pain Is A Warning
Helms Alee - Weatherhead 
Ulcerate - The Destroyers Of All
Karma To Burn - V
Planet Of Zeus - Macho Libre
Ramesses - Possessed by the Rise of Magik 
Ravencult - Morbid Blood

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Back From The Dead

Κοίτα να δεις τώρα τι παίζει. Η ώρα είναι 8 παρά τέταρτο το πρωί. Σαρπ. Για τις προηγούμενες 8 ημέρες το τελευταίο πράγμα που με απασχολούσε ήταν το πρωινό ξύπνημα. Σήμερα όμως τα πράγματα άλλαξαν. Και ωσάν κατεργάρης επέστρεψα στον πάγκο μου. Και έβαλα το κεφάλι μέσα "γιατί δουλίτσα να υπάρχει" και "έχει ο θεός". "Την υγειά μας να ΄χουμε" και λοιπά λοιπά κλισαδόρικα και αρκούντως εμετικά ακούγονταν τριγύρω.

Κατεβαίνοντας λοιπόν από τα Εξωτικά μία περίεργη αύρα πλανιόταν πάνω από την πόλη. Σαν να έχουν γίνει πολλά. Η άγνοια των διακοπών δεν ξέρω αν τελικά κάνει καλό ή όχι. Εάν εσύ απλά ηλιοκαίγεσαι και πίσω στην μητρόπολη γίνεται της πόρνης, μάλλον δεν βοηθάει και πάρα πολύ στην ομαλή επάνοδο. Περίεργα πανό κυμάτιζαν στον αθηναϊκό ουρανό (sic.), "ΚΑΤΑΛΗΨΗ" έγραφαν, πυροσβεστικά έτρεχαν αλαφιασμένα, "Πολιτικές μούρες" σε ενημερωτικά φύλλα έδιναν την μία είδηση μετά την άλλη. Αυτό ήταν. Έβγαλα λαβράκι. Είχα γυρίσει πίσω στο 2007!! Ή στο 2009? Δεν είμαι σίγουρος. Θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των καμένων στρεμμάτων..

Κάπου εκεί μεταξύ Μπλου Σταρ, 500, Χαρ. Τρικούπη και Πανεπιστημίου το έβλεπα πια καθαρά. Ήμουν 4 χρόνια μικρότερος. Ήμουν ξανά ανέμελος φοιτητάμπουρας. "Μαριέττα Γιαννάκου τις καταλήψεις άκου και ρώτα τον Αρσένη τι σε περιμένει". Εσείς βέβαια στην θέση της Μαριέττας και του Αρσένη βάλτε όποιο όνομα θέτε. Ανάλογα με το ηλικιακό εύρος των αναγνωστών μου... Και πάμε πάλι: "Κάτω τα χέρια από το Άσυλο" (αυτό και αν είναι επίκαιρο). Πριν όμως ζήσω την Άνοιξη (και το Φθινόπωρο μη σου πω) των φοιτητάμπουρων, έπρεπε να ζήσω το καλοκαίρι της "αδάμαστης φλόγας", αφού ήρθαμε όλοι πιο κοντά με την τεράστια ξυλόσομπα named "ελληνική δασική έκταση". Και ξάφνου μέσα στα αποκαΐδια ήρθε και η μεγάλη Κυριακή της ψηφοφορίας. Και ήρθε η δικαίωση: Οι χοντροί επικράτησαν έναντι των ψηλόλιγνων fit φλώρων.

Όλα βαίνουν καλώς μέχρι το καλοκαίρι του 2009. Ότι δέντρο υπήρχε ακόμα ζωντανό, το κάψαμε προκαταβολικά γιατί μας είχαν μιλήσει για πρώτη φορά για τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Όπως και για τις εναλλακτικές μορφές διακυβέρνησης. Ε, εκεί φάγαμε ήττα εμείς οι χοντροί και από τότε να σηκώσουμε κεφάλι.

Κάπου είχα αφήσει ένα ρολόι που χτυπάει 8 παρά τέταρτο. Σαρπ. 2011, τέλη Αυγούστου. Μέρα της Μαρμότας. Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στα Προπύλαια ενάντια στο νέο νόμο πλαίσιο. Και μαντέψτε...Πάλι Πέμπτη. Οι φωτιές καίνε ανενόχλητες πιάνοντας και βόρεια σύνορα. Να διευκολυνθεί και η τάφρος στον Έβρο. Α, ξέχασα τις εκλογές. Από αυτές δεν έχουμε ακόμα αλλά τρώγοντας (σκατά) έρχεται η όρεξη.

Καληνύχτα μας

Υ.Γ. Ποιος να μου το έλεγε ότι το ίδιο άτομο, σε 2 διαφορετικές μεταξύ τους περιστάσεις, θα με βοηθούσε ώστε να ξανασκεφτώ το νησί με την Μεγάλη Πόρτα και την Κόκκινη Θάλασσα.

Και Ντόρυ μην ξεχνιόμαστε

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010

Discordance Axis and Iron Monkey rare live vids

Από καιρό ήθελα να ανεβάσω αυτά τα δύο video που είχα ανακαλύψει στο youtube γιατί δείχνουν κάποια σπάνια live ντοκουμέντα από δύο συγκλονιστικές underground μπάντες όπως οι Discordance Axis και οι Iron Monkey.

Το πρώτο είναι ένα ολόκληρο live show των Discordance Axis στο Worchester της Αμερικής πίσω στο 1999 και το δεύτερο είναι το κομμάτι Bad Year των Iron Monkey, live στο Dynamo festival, πάλι πίσω στο 1999.

Δυστυχώς καμία από τις δύο μπάντες δεν υπάρχουν πια γιατί οι μεν πρώτοι διάλεξαν διαφορετικά μουσικά μονοπάτια (στο ίδιο grindcore/hardcore ύφος ωστόσο), οι δε δεύτεροι διαλύθηκαν μετά το θάνατο του τραγουδιστή τους, Johny Morrow. R.Ι.P.

2011 EDIT: Δυστυχώς για κάποιον λόγο που δεν ξέρω το κωλο-γιουτιουμπ εσβησε το βιντεο των DA απο το Worchester. Οπότε για να γουστάρουμε πάρτε ένα απόσπασμα απο το Pikadourei DVD των τελευταίων. Γυρισμένο στην Ιαπωνία το 2002. Χάος, Grind και Επανάσταση.





Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Τυφλή Βία, Ωμή Βία, Ανάλατη Βία, Βία Γενικότερα

Προσπάθησα μάταια να κρατήσω την ψυχραιμία μου και να δω με μία πιο καθαρή ματιά όλα αυτά που γράφονται από επώνυμους (sic.) αλλά και ανώνυμους (sic. στο τετράγωνο) πολίτες για την "τρομοκρατία", για την βία που διασαλεύει την κοινωνική ειρήνη, για την καθημερινότητα μας που κινδυνεύει. Αυτή την τόσο πολύτιμη καθημερινότητα που θέλουμε να κρατήσουμε πάση θυσία γιατί την αγαπάμε όσο να' ναι. Έχουμε συνηθίσει μέσα στα σκατά και δεν θέλουμε να βγούμε γιατί πολύ απλά τα σκατά είμαστε εμείς και το περιεχόμενο του κεφαλιού μας.

Κοινωνική ειρήνη. Μεγάλη κουβέντα. Που ακριβώς έχουμε δει την κοινωνική ειρήνη σε αυτή τη τρύπα που ονομάζουμε χώρα από την εποχή των αρχαίων προγόνων μας (που είμαστε και τόσο περήφανοι για αυτούς)? Ο καθένας έχει φτιάξει μία φούσκα, την ονόμασε ζωή, και από εκεί και πέρα πορεύεται παράλληλα με τον έξω κόσμο. Έλα όμως που η ζωή είναι αυτά που συμβαίνουν έξω από την φούσκα.

Βία δεν είναι όταν πηγαίνεις στο ταχυδρομείο και ο υπάλληλος θα βάλει κάποιον μπροστά σου γιατί "είναι φίλος του" ενώ εσύ είσαι εκεί και βλέπεις? Βία δεν είναι να χρειαστείς την βοήθεια ενός γιατρού και να πρέπει να δώσεις φακελάκι ώστε να κάνει σωστά τη δουλειά του? Βία δεν είναι να έχεις παρκάρει το κωλάμαξο στη ράμπα για τους αναπήρους? Βία δεν είναι οι κάθε μορφής εξετάσεις σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης? Βία δεν είναι το να δουλεύεις 8-10-12 ώρες για τον κάθε κερατά και να αμοίβεσαι όσο και όποτε? Βία δεν ασκούμε σε κάθε μορφή διαπροσωπικής σχέσης όταν προσπαθούμε να εξουσιάσουμε τον συνάνθρωπο μας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο? Βία δεν είναι να καλείσαι να ψηφίσεις κάποιον κάθε 4 χρόνια, να μην το κάνεις και να κατηγορείσαι ως απολίτικο ων που δεν εξασκεί το δημοκρατικό του δικαίωμα? βία δεν είναι να εξαναγκάζεσαι να υπηρετήσεις έναν στρατό και μία πατρίδα που δεν σου λένε τίποτα? Βία δεν είναι όταν έχεις φτάσει 30 χρονών και πρέπει να απολογείσαι για το ότι δεν έχεις κάνει παιδιά, δεν έχεις παντρευτεί και δεν έχεις μία "καλή δουλειά"?

Μπορώ να συνεχίσω επ' άπειρων. Η κοινωνική ειρήνη είναι ένα τεράστιο παραμύθι. Δεν υπήρξε ποτέ και δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ. Τώρα το αν το βλέπει ο καθένας είναι καθαρά θέμα συνείδησης και το πέπλο που έχει δημιουργήσει γύρω από την ζωή του βάσει του οποίου όλα βαίνουν καλώς είναι ο μόνος τρόπος για να γλυτώσει από τις τύψεις.

Καληνύχτα μας

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

Ναι Υπάρχει και Αυτό το Ποδόσφαιρο!!

Έχω παλέψει πάρα πολύ ώστε να μην γράψω κάτι ποδοσφαιρικό-καφενειακό-οπαδικό στο blog και μέχρι τώρα τα είχα καταφέρει. Αλλά μόλις έπεσε στην αντίληψη μου το παρακάτω βίντεο δεν μπορώ παρά να μην το μοιραστώ μαζί σας.

Βρήκαμε τον γυναικείο Γιώργο Ανατολάκη, την πιο θηλυκή πλευρά του Marco Materazzi. Η κοπέλα είναι μία μικρή θεότητα. Όλα τα στιγμιότυπα είναι από τον ίδιο αγώνα. ENJOY


Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

Καμία Διαπραγμάτευση Για τις Ζωές μας

Αφορμή για να βγω από τον συγγραφικό μου λήθαργο ήταν δύο ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας.

Με κλεισμένο ένα μήνα διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ δεν σταματούν να μας δίνουν έναυσμα για να ασχολούμαστε μαζί τους. Όπως διαβάζουμε στην Καθημερινή της Κυριακής (link) ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. δήλωσε πως δεν διαπραγματεύεται με κανέναν τη νομιμότητα στην περιοχή των Εξαρχείων. Και άλλα πολλά. Για τις καθαρίστριες που έχασαν την δουλειά τους σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας λόγω των γεγονότων του Δεκεμβρίου(!), για την Παγανή, για τους μετανάστες γενικότερα, για την Κούνεβα κτλ.

Πρέπει να πω ότι με ενθουσιάζουν πάρα πολύ αυτές οι μεγαλόστομες δηλώσεις. Με διασκεδάζουν όσο να' ναι. Και κάνουν την συζήτηση που είχαμε την περασμένη Κυριακή με τους υπόλοιπους Fantastic 4 για όλα αυτά που συμβαίνουν στο κέντρο ακόμα πιο επίκαιρη. Σε κάποιο σημείο της συνέντευξης μάλιστα λέει πως με όλα αυτά που κάνουν οι δήθεν αντιεξουσιαστές, έχουν δημιουργήσει μεγάλο κοινωνικό ρεύμα εναντίων τους. Εγώ θέλω να θυμίσω στον κύριο υπουργό την αντίδραση των κατοίκων της Νίκαιας στα πρόσφατα γεγονότα που ακολούθησαν την πορεία για τον θάνατο του Καμράν Ατίφ. Θα είχε εκπλαγεί από το μεγάλο "αντι-αντιεξουσιαστικό" ρεύμα...

Το δεύτερο φανταστικό θέμα (και το φανταστικό δεν το γράφω με καμία ειρωνική διάθεση) έρχεται από το Ε της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας και από την δημοσιογράφο Χριστίνα Πάντζου (link). Το άρθρο αφορά την μεγαλύτερη νεοφασιστική γκρούπα της Ιταλίας την Κάζα Πάουντ, τις δραστηριότητες και τις σχέσεις του πρωθυπουργού της Ιταλίας, του σεβασμιότατου, κου Μπερλουσκόνι με τις νεοφασιστικές ομάδες.

Είναι ένα άρθρο που δίνει τροφή για σκέψη, προβληματισμό αλλά και περαιτέρω έρευνα πάνω στο ζήτημα της αναβίωσης του φασισμού στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα (πως θα μπορούσαμε να λείπουμε από μία τέτοια λίστα).

Υ.Γ. Είχα πολύ καιρό να γράψω κείμενο αλλά όπως θα καταλάβετε από την παρακάτω φωτό ήμουν πάρα πολύ απασχολημένος...

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Freequency at last!

Πραγματική συζήτηση μεταξύ δύο επιφανών παραγωγών του Freequency:

"Μαλάκα καλά πήγε η εκπομπή σήμερα"
"Ναι ρε και μάθαμε και τις στάθμες στα μικρόφωνα και πως να μην σκοτώνουμε τα κομμάτια. Όλα κομπλέ"
"Έχουμε όμως πολλά να κάνουμε μέχρι τη Πέμπτη"
"Εντάξει ρε. Όλα θα γίνουν εδώ εκπέμπουμε. Τα υπόλοιπα δεν θα κάνουμε?"
"Να σου πω. Την Πέμπτη πρέπει να πούμε στο Βάγια να έρθει με αμάξι γιατί κάπως πρέπει να γυρίσουμε."
"Κοίτα εγώ σκέφτομαι να πάρω το sleeping bag μαζί μήπως την πέσω στο σταθμό"
"Μαλάκα πρέπει να πάρουμε και πολλά ποτά! Να τα χρεώσουμε στο σταθμό?"
"ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ!!!!"

Όπως καταλαβαίνετε η στιγμή μας έφτασε. Πέμπτη βράδυ 00:01 όλοι συντονιζόμαστε στο Freequency για την εορταστική μας εκπομπή.

Και να είστε σίγουροι ότι θα είμαστε εκεί σταθεροί για όσο μας κρατάνε τα πόδια μας και η μουσική δεν τελειώνει.

Τα ξαναλέμε στον αέρα.

Υ.Γ. Γιώργο Τριανταφυλλάκο χωρίς εσένα ο Freequency μάλλον θα ήταν μία ακόμη ιδέα κάποιον παιδιών που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε....

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

FUCKING MELVINS!!!!!!


ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ, ΠΟΛΥΘΡΟΝΕΣ, ΝΤΙΒΑΝΙΑ, ΣΚΑΜΠΟ, ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΚΑΙ ΞΕΚΟΥΒΑΛΑΤΕ...


ΟΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟΙ, ΟΙ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΥΣ, MELVINS, ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΙΣ 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ!! ΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ, KING BUZZO, ME THN LARGER THAN LIFE ΑΦΑΝΑ ΤΟΥ, ΚΑΙ Η ΤΡΕΛΟΠΑΡΕΑ ΘΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΟΥΝ.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΙΞΟΥΝ, ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΚΤΛ. ΑΝΑΜΕΙΝΑΤΕ.


Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

Σημάδια των Καιρών

Γνώριμες διαδρομές. Καθημερινές. Λιγότερο ή περισσότερο ευχάριστες. Το θέμα είναι ότι γίνονται. Και γίνονται συνεχώς και αδιαλείπτως. Από το σπίτι για την δουλειά, από την δουλειά για την "θάλασσα μας", από το σπίτι για την "θάλασσα μας", από το σπίτι για την "ελεύθερη συχνότητα", από τον υπολογιστή στο ίντερνετ, από τον υπολογιστή στην τηλεόραση. Από κάπου προς κάπου. Όλα συμπλέκονται.

Τα πρόσωπα επίσης είναι γνώριμα. Οι σκέψεις το ίδιο. Οι απόψεις διαμορφώνονται. Τα πρόσωπα όμως είναι όντως τόσο γνώριμα? Οι σκέψεις? Τελικά είναι πολύ σημαντικό να συζητάς. Καταλαβαίνεις πολλά. Ακόμα και αν ανακυκλώνεσαι. Ποτέ δεν ανακυκλώνεσαι. Πάντα κάτι βγαίνει. Από την απόλυτη απογοήτευση για την απάθεια αυτών που συνδιαλέγεσαι μέχρι την αισιοδοξία ότι δεν είσαι μόνο εσύ "ο τρελός του χωριού".

Οι διαδρομές γίνονται για κάποιο λόγο. Κάποιοι μπορεί να ενδιαφέρονται για τον τελικό προορισμό (sic.), κάποιοι για την διαδρομή αυτή καθεαυτή (sic. στο τετράγωνο). Η δεύτερη κατηγορία είναι κατά βάση πιο δυστυχισμένη. Γιατί πολύ απλά την ενδιαφέρει η ζωή σε καθημερινό επίπεδο. Πως να την ζει. Και όχι πως θα την αφήνει να περνάει από πάνω της. Με όλα αυτά που περικλείει η έννοια "ζωή" και "καθημερινότητα".

Όπως λέει και ο μεγάλος Gregory House: "'Ολοι είμαστε δυστυχισμένοι. Απλά παλεύουμε να μετριάσουμε αυτή τη δυστυχία".

Εξαιρετικά αφιερωμένο στους άλλους δύο τρελούς του χωριού, τον Kell)) και τον Ανδρέα Β. Παιδιά ευχαριστώ...

Υ.Γ. Και επειδή την Κυριακή έχουμε εκλογές με ότι αυτό συνεπάγεται θα μεταφέρω λίγα λόγια του τραγουδιστή των International Noise Conspirancy, Dennis Lyxzen τα οποία με καλύπτουν πλήρως:

"Όσοι ισχυρίζονται πως ο καπιταλισμός είναι μία πραγματικότητα μη αναστρέψιμη και πως ο στόχος μας θα πρέπει να είναι η "βελτίωση" του συστήματος αγνοούν πως λειτουργεί ο καπιταλισμός. Η φτώχεια, η ανεργία, οι απολύσεις δεν οφείλονται στη "δυσλειτουργία" του καπιταλισμού, αλλά στο ότι αυτό είναι ο καπιταλισμός, έτσι ακριβώς λειτουργεί. Δεν μπορείς να διορθώσεις αυτά τα "λάθη", γιατί χωρίς αυτά δεν έχουμε καπιταλισμό. Για αυτό πιστεύω ότι ο μόνος τρόπος να διορθώσουμε αυτή τη κατάσταση είναι η συνεχής αντικαπιταλιστική και αντικαθεστωτική δράση"